در اینجا به هیچ عنوان قصد ندارم تا مقایسه ای انجام دهم بین اخباری که از روش برکناری بعضی از مسوولین می شنویم با نمونه ای که در ادامه خواهم گفت. اصلا جای مقایسه ای نیست. اخلاق حرفه ای حاصل سال ها تلاش و ممارست است . به صرف داشتن عنوان مدیر و رییس هیچ تضمینی نیست که اخلاق حرفه ای هم در وجود مدیر و رییس حلول کرده باشد. بنابراین ذکر این وجیزه نه به سبب مماشات بعضی مدیران است که به جهت یک فرصت یادگیری برای جوانانی است که بعدها مدیر خواهند شد.
و اما داستان در رادیو عمومی آمریکا ( بخوانید رادیو ملی غیر دولتی یا چیزی شبیه این) اتفاق افتاد. ان پی آر نیوز یک سامانه ی غیر انتفاعی است که برنامه های معتبر خبری می سازد. سعی می کند از کمک های مردمی تغذیه کند و آگهی پخش نمی کند. یک جور رادیوی باکلاس آمریکاست. آدم های فرهیخته مشتریان این رادیو هستند و در هر ایالتی هم شعبه های محلی دارد. خیلی رادیوی دوست داشتنی است. البته مختصری به سمت دموکرات ها می زند ولی سعی می کند که بیطرف باشد. به هرحال چون یک سازمان غیردولتی است موضع سیاسی نمی گیرد. با مثلا فاکس نیوز که رسانه جمهوری خواهان است و مواضع جمهوری خواهان را ترویج می کند تفاوت اساسی دارد.این رادیو بداخلاق نیست . مودب است. یک رادیوی نجیب و خوش قواره است. آدم با گوش دادن به ان پی آرنیوز چیز یاد می گیرد. معمولا در ایالت ها شعبه ها ی محلی این رادیو در دانشگاه ها مستقر هستند مثلا شعبه محلی در بوستون در دانشگاه بوستون است.
خوب حالا داستان، داستان از آنجا شروع شد که یکی از مفسرین خبری این رادیو به نام آقای ویلیامز (Juan Williams) به عنوان میهمان در برنامه فاکس نیوز شرکت می کند و یک جمله ای می گوید به صورت اینکه من وقتی در فرودگاه آدمهای با پوشش اسلامی می بنیم دچار اضطراب می شوم. این مدل حرف زدن در جامعه قانومند آمریکا به معنای توهین به جامعه مسلمان تلقی می شود و جامعه مسلمان این حق را دارند که از این فرد شکایت کنند تا این گونه به یک اقلیت مذهبی توهین نکند.
خوب در ادامه ی این داستان معاون رییس رادیو و بالاترین مقام بخش خبر رادیو به نام خانم ویس (Ellen Weiss,) با ایشان تماس می گیرد به صورت تلفنی و می گوید شما اخراجید. به این ترتیب آقای ویلیامز اخراج می شوند. بعدا ز این داستان سرو صدای زیادی راه می افتد که این طرز برخورد با یک کارمند رادیو نیست . اگر فرض کنیم که ایشان تخلف کرده اند و حکم این تخلف اخراج است باید این اخراج به صورت مودبانه و محترمانه انجام شود. یعنی اینکه نمی شود که به نفرتلفن بزنید و بگوید شما اخراجید باید فرایند اخراج به صورتی انسانی تر انجام شود و غیره .
در نهایت روز گذشته خانم ویس که بالاترین مقام خبری این رادیو هستند یعنی معاون ریاست سازمان رادیو هستند از کارشان استعفا دادند. ایشان مسوولیت رفتارشان را به عهده گرفتند و از کار کنار کشیدند. البته فشار افکار عمومی و کمک دهندگان به رادیو که خودرا ولی نعمت رادیو می دانند هم بی تاثیر نیست. یعنی در این جامعه حق و تکلیف در یک مکانیسم جالب توجه کار می کند. و کار هم حرفه ای انجام می شود. جایی هم که حرفه ای انجام نشود کسی که درست کار انجام نداده مسوولیت کارش را به عهده می گیرد . این گونه مسوولیت به عهده گرفتن فرصت پالایش سیستم را فراهم می کند. مسوولین مثل چسب به میزشان نمی چسبند. اگر اشتباه کردند خوب کنار می روند نفر دیگری می آید . جامعه هم حساس است همه ی این رفتارها را زیر نظر دارد.
برای اطلاعات بیشتر به این لینک ها مراجعه کنید:
http://blogs.wsj.com/speakeasy/2011/01/06/npr-exec-resigns-over-juan-williams-firing/
.
{ 2 comments… read them below or add one }
دکتر فرمایش شما بسیار متین هست ولی این آقا اگه به هر اقلیت مذهبی دیگه ای این حرف رو زده بود معامله دیگه ی باهاش میشد. مثلا نگاه کن به سرنوشت ریک سانچز که یه تکیه سبک تر از این به جان استوارت انداخت و کسی هم به فکر حمایت ازش نیفتاد.
من از سانچز حمایت نمیکنم ولی اگه اون ام به یه مسلمونی )یا مسلمونا( تیکه انداخته بود الان هنوز تو سی ان ان داشت کار میکرد
امین جان
به هر حال این ویلیامز که دیگه تو ان پی آر کار نمی کنه . من اینجا نکته ام اینه که خانم ریس چطور مسوولیت قبول می کنه و زمانی که درست و حسابی ویلیامز رو اخراج نمی کنه یعنی با تلفن اخراج می کنه چقدر بهش انتقاد می شه و نهایتا مجبور میشه که استعفا بده. من می خوام از این داستان نتیجه بگیرم که در یک سامانه حرفه ای کارها اگر خارج از چارچوب انجام بشه کسی که خارج از چارچوب انجام داده چطور مسوولیت کارش رو قبول می کنه.
نظر شما رو هم قبول دارم که همه ی اقلیت های مذهبی وزن و ارج وقرب مساوی ندارند و بعضی ها عزیزترند.